Ελληνική Δικαιοσύνη και Αττίλας 3

images (16)http://www.koutipandoras.gr

Του Κώστα Βαξεβάνη

Την Παρασκευή το πρωί, στην πτήση από Λάρνακα για Αθήνα, μια κυρία κρατούσε στο χέρι της ένα χαρτί με μερικές δεκάδες ονόματα, τα οποία διάβαζε ένα προς ένα στη διπλανή της. Απ’ ό,τι της διευκρίνιζε, ήταν τα ονόματα όσων είχαν βγάλει λεφτά από την Κύπρο στο εξωτερικό τις κρίσιμες μέρες πριν το Eurogroup. Λίγες ώρες πριν, μια άλλη λίστα, την οποία δημοσιεύσαμε μάλιστα, με τους πολιτικούς των οποίων σβήστηκαν δάνεια, κυκλοφορούσε στα γραφεία των κυπρίων βουλευτών.

Η Κύπρος, όπως και η Ελλάδα λίγο πριν, ψάχνει τα παρασιτικά εκείνα φαινόμενα, που θεωρεί ότι μπορεί να την έφεραν ως την κρίση. Μέσα σε ένα σύνολο από φήμες ή από πραγματικά γεγονότα που θα ακολουθήσουν, οι Κύπριοι θα αναζητούν τον υπάλληλο που έφταιξε, τον κρατικό λειτουργό που ήταν τεμπέλης, τον πολιτικό που ήταν διεφθαρμένος. Και ο κυπριακός Τύπος, όπως και πάλι ο ελληνικός, ο επί τόσα χρόνια σιωπηλός, θα ανακαλύπτει διάφορα φαινόμενα διαφθοράς, τα οποία όπως θα αποδίδει γενικώς σε κάποιους, στην κακοδαιμονία ίσως, αλλά θα αποφεύγει να καταγράψει την πραγματικότητα.

Ο Αττίλας 3 στην Κύπρο, δημιουργήθηκε από τις Τράπεζες. Από τους τραπεζίτες δηλαδή, από την πρακτική τους και από τις δύο Κεντρικές Τράπεζες. Την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου και την Τράπεζα της Ελλάδας. Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ Ορφανίδης, όπως και ο έλληνας ομόλογός του κ Γ Προβόπουλος, δεν άσκησαν κανένα έλεγχο στη λειτουργία των Τραπεζικών Συστημάτων. Άφησαν τους Τραπεζίτες να αλωνίζουν, να υποθηκεύουν το μέλλον της Κύπρου, να μοιράζουν δάνειαχωρίς εγγυήσεις. Σε ό,τι αφορά τον Προβόπουλο, ευθύνεται επίσης για την κάλυψη του Βγενόπουλου στην ελληνική Δικαιοσύνη, όπου ο Προβόπουλος αντί να κληθεί ως συνυπεύθυνος για την υπόθεση MIG, κλήθηκε ως μάρτυρας απαλλαγής του Βγενόπουλου.

Το 2006 ο Βγενόπουλος με δύο funds αγόρασε το 22% της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου. Οι κύπριοι μεγαλομέτοχοι, προτιμούσαν έναν έλληνα επενδυτή από τον προηγούμενο κάτοχο των μετοχών την Τράπεζα HSBC. Λίγο αργότερα πέταξε το παλιό ΔΣ της Τράπεζας και διόρισε δικούς του ανθρώπους. Φόρτωσε στη συνέχεια τη Λαϊκή με την Τράπεζα Μarfin-Εγνατία, βάζοντάς την να πληρώσει μεγάλο τίμημα για την αγορά της. Το επόμενο βήμα ήταν, αντί όπως συμβαίνει διεθνώς για λόγους τραπεζικής-εταιρικής ασφάλειας, τα καταστήματα στην Αθήνα να είναι θυγατρικές, να γίνουν υποκαταστήματα. Έτσι, από την Κύπρο άρχισαν να μεταφέρονταν στα ελληνικά υποκαταστήματα τεράστια ποσά για δανειοδοτήσεις.

Η Λαική Τράπεζα άρχισε να δίνει δάνεια σε «επενδυτές» που ενδιαφέρονταν να αγοράσουν μετοχές του Ομίλου. Δηλαδή κάποιος έπαιρνε χρήματα από Τράπεζα του Ομίλου για να κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στον Όμιλο.

Ως εγγύηση γι αυτά τα δάνεια, μπήκαν οι ίδιες οι μετοχές. Αυτό μπορεί να συμβεί στην τραπεζική πρακτική, αλλά όταν οι μετοχές οι οποίες μπήκαν ως ενέχυρο, αρχίσουν να πέφτουν, ο επενδυτής – δανειολήπτης πρέπει να επιστρέψει τη διαφορά της αξίας. Επίσης δεν επιτρέπεται να δίνονται δάνεια που επενδύονται στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων γιατί εκθέτουν σε ισχυρό κίνδυνο την Τράπεζα. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Η Τράπεζα της Ελλάδας αυτή που σήμερα παίρνει μέτρα στο όνομα τραπεζικής σταθερότητας, δεν έκανε έλεγχο για την τραπεζική σταθερότητα που απειλούταν από αυτές τις δανειοδοτήσεις. Ούτε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Το ίδιο συνέβη και με την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, στην οποία μέλη του ΔΣ, έστελναν
γράμματα στον διοικητή, επισημαίνοντας τους κινδύνους. Ανάμεσα στους δανειολήπτες ήταν το Βατοπέδι, στο οποίο δόθηκαν 173 εκατομμύρια δάνειο και επενδύθηκαν μέσω offshore στον Όμιλο MIG 133 εκατομμύρια.

Όταν στη συνέχεια η Λαϊκή άρχισε να έχει εξαιτίας αυτής της πολιτικής πρόβλημα ρευστότητας, μπήκαν χρήματα από το ευρωσύστημα (ELA) τα οποία ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο. Αντίστοιχη πολιτική είχε η Τράπεζα Κύπρου, η οποία σε καιρό ελληνικής και διεθνούς κρίσης άνοιγε υποκαταστήματα στην Ελλάδα και αγόραζε τράπεζες σε Ρωσία και Ρουμανία. Τα δάνεια έρρεαν φυσικά με εγγυήσεις ό,τι βάφτιζαν εγγυήσεις, με την «άδεια» της Τράπεζας της Ελλάδος.

Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τις αναλύσεις της Λαικής Τράπεζας στην Κύπρο,το προβληματικό χαρτοφυλάκιο της Τράπεζας,από δάνεια στην Ελλάδα, ανέρχεται σε 3,5 δις. Το 20% δηλαδή του ΑΕΠ της χώρας. Η συνέχεια είναι γνωστή. Τα πράγματα πλέον είναι ξεκάθαρα και είναι σκανδαλώδες τις ημέρες που καταρρέει η Κύπρος εξαιτίας αυτή της πολιτικής, ο αντιεισαγγελέας Εφετών Ιωάννης Μωραϊτάκης να αρχειοθετεί την υπόθεση MIG, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα τις διαβεβαιώσεις Προβόπουλου πως όλα έγιναν νομότυπα.Του Προβόπουλου, τον οποίο έπρεπε να καλέσει ως κατηγορούμενο για πλημελή έλεγχο και ψευδείς διαβεβαιώσεις. Αν ο εισαγγελέας θεωρεί πως ο Προβόπουλος του έλεγε την αλήθεια, ας ανοίξει την τηλεόρασή του στα δελτία ειδήσεων. Ή ακόμη χειρότερα, ας στείλει τη διάταξη αρχειοθέτησης στους πολίτες της Κύπρου. Ο κύριος Μωραϊτάκης έχει καταστήσει αυτόν που σήμερα καλείται να απολογηθεί για ένα εμφανές έγκλημα από ολόκληρο λαό, προκαταβολικά «αθώο». Ο Βγενόπουλος, ενάντια σε κάθε λογική και οικονομική πραγματικότητα, θα χρησιμοποιήσει μάλιστα τον εισαγγελέα για να γίνει -ως «αθώος»- διώκτης όσων αποκάλυψαν την αλήθεια.

Advertisements

One Comment to “Ελληνική Δικαιοσύνη και Αττίλας 3”

  1. ΠΡΟΒΑ ΚΟΥΡΕΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ Ή ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ EXIT ΚΑΙ «ΔΥΟ ΕΥΡΩ» ;
    ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΉΣ

    Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΗ*

    ΤΡΕΙΣ ΕΚΔΟΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΑΥΡΙΟ

    ΤΡΑΓΩΔΙΑ: Η ΚΥΠΡΟΣ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ «ΔΙΑΣΩΣΗ» !

    Από την στιγμή που άνοιξαν (;) και πάλι οι τράπεζες στην Κύπρο μέχρι να γίνει δυνατή η εκταμίευση της πρώτης δόσης του δανείου των 10 δισ. ευρώ του πακέτου στήριξης θα περάσει περίπου ένας μήνας.
    Και αυτό μόνο με την προϋπόθεση ότι το κυπριακό κοινοβούλιο θα υπερψηφίσει το νέο μνημόνιο που ήδη έχει ετοιμασθεί –σχεδόν παράλληλα με το κρίσιμο διήμερο αποφάσεων στην Βρυξέλλες– από την τρόικα.

    Στο χρονικό αυτό διάστημα η κυπριακή οικονομία, οι οικογένειες και οι επιχειρήσεις, θα πρέπει να ζήσουν με τις «σταγόνες» ρευστότητας που με πρωτοφανή, είναι αλήθεια, ψυχραιμία απορροφούν από τα ΑΤΜ οι Κύπριοι.

    Μισθοί, υπόλοιπα καταθέσεων και οικονομικές συναλλαγές έχουν απομακρυνθεί από την έννοια της «εξόφλησης» και έχουν περάσει άγνωστο για πόσο ακόμα στην έννοια του «έναντι».

    Την ίδια στιγμή –και αυτό είναι το χειρότερο– το ευρώ που διοχετεύεται στην Κύπρο μόνο μέσα από τις αποστολές της EKT έχει χάσει τις βασικές του ιδιότητες. Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ολοκληρωμένη υλοποίηση συναλλαγών, είτε αυτές αφορούν το εσωτερικό (οικονομική δραστηριότητα, εργασιακές αμοιβές, εξόφληση προηγούμενων οικονομικών υποχρεώσεων, συμβόλαια, κ.λ.π.), είτε αφορούν το εξωτερικό (εξαγωγές, εισαγωγές, πληρωμές οφειλών, κ.λ.π.).

    Ένα ευρώ με λίγα λόγια αλλιώτικο από όλα τα άλλα που κυκλοφορούν στην Ευρωζώνη.

    Και η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχει την δυνατότητα να υποκαταστήσει τις «λειτουργίες» αυτές που έχασε το «κυπριακό ευρώ» με τίποτα άλλο, ούτε ακόμα και με τίτλους κρατικής υποχρέωσης, όπως π.χ τα περιβόητα «ΙΟU».

    Το κεντρικό ζήτημα στην νόμιμη κατά τα άλλα σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο, μερική αναστολή των ιδιοτήτων του «κυπριακού ευρώ», είναι ότι κανείς ακόμα δεν γνωρίζει πόσο θα μείνει ο ασθενής στην κατάσταση αυτή της διατήρησης στην ζωή με τον «ορό της ΕΚΤ». Και τον νοσοκόμο να καθορίζει το πόσες σταγόνες από τον ορό αυτό θα στάζουν –και για πόσο χρόνο– στο κυκλοφορικό σύστημα της Κύπρου.

    Ο ασθενής παραμένει δηλαδή στην εντατική όχι γιατί δεν μπορεί να σηκωθεί, αλλά γιατί τον περιορίζει η ποσότητα του ορού που του διοχετεύεται Το τελευταίο αυτό σημείο έχει κάνει πολλούς αναλυτές τόσο στην Ευρωζώνη όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη να αναρωτιούνται τι ακριβώς «δοκιμάζει» αυτή την στιγμή η Ευρωζώνη στην Κύπρο.

    Τι θα συμβεί δηλαδή αν η συμφωνία για το MOU δεν ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες ή τι θα συμβεί αν το κυπριακό κοινοβούλιο αρνηθεί να δεχθεί ένα μνημόνιο που όπως προδιαγράφεται επιβάλει μία προσαρμογή του ΑΕΠ 20% – 25% μέσα σε ένα χρόνο. Κάτι που στην Ελλάδα «μοιράσθηκε» σε τρία περίπου χρόνια.

    Ορισμένοι αναλυτές απέναντι στα ερωτήματα αυτά καταλήγουν στο ότι η Ευρωζώνη ετοιμάζεται να προχωρήσει μέσω της Κύπρου σε ένα σύστημα αναδιάρθρωσης των τραπεζών «US – style» με το κόστος να περνά στους κάθε είδους «πιστωτές» των τραπεζών μαζί και στους καταθέτες.

    Υπάρχουν όμως άλλοι –και δεν είναι λίγοι αυτοί– που εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στις δηλώσεις που είχε κάνει ο κ. Dijsselbloem (που είχε πει ότι οι καταθέτες να πληρώσουν μαζί με μετόχους και ομολογιούχους για την αναδιάρθρωση των τραπεζών) και υποστηρίζουν ότι στην Κύπρο η Ευρωζώνη δοκιμάζει μία διπλή εκδοχή: είτε την «ομαλή» και «ελεγχόμενη» διαδρομή εξόδου μιας χώρας από το ευρώ, είτε την περισσότερο πολύπλοκη, αλλά επανεμφανιζόμενη προοπτική των δύο ευρώ, στην ενιαία (;) Ευρωζώνη (σ.σ. αναλυτικό ρεπορτάζ στην αυριανή έκδοση του «Κεφαλαίου»).

    Ένας μήνας δεν είναι πολύ για να μάθουμε τελικά το ποιος είχε δίκιο…

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ

    *Πηγή: Capital.gr, ο τίτλος είναι της Iskra.

    ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

    Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΗ*

    Αγαπητέ φίλε,

    Λόγω αδυναμίας να επικοινωνήσω μαζί σου τηλεφωνικά (μια φαρυγγίτιδα με ταλαιπωρεί άσχημα εδώ και τρείς ημέρες), σου στέλνω αυτό το σημείωμα για να επιστήσω την προσοχή σου στην πολύ πιθανή, πλέον, ανατροπή μιας προσδοκίας που είχε καλλιεργηθεί τον τελευταίο καιρό.

    Πρόκειται για την προσδοκία νέου «κουρέματος» του διακρατικού χρέους της Ελλάδας μετά τις γερμανικές εκλογές. Πιστεύω ότι, μετά τις εξελίξεις στην Κύπρο, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να περιμένει κανείς πως η νέα γερμανική κυβέρνηση θα επιβάλλει μια απώλεια της τάξης των 30 δις. ευρώ – αυτή ήταν η πρόβλεψη – στους Γερμανούς και τους άλλους Ευρωπαίους φορολογούμενους.

    Η εκτίμηση μου είναι – και εύχομαι ειλικρινά να κάνω λάθος – πως, αν, παρ΄όλα αυτά, διατηρηθεί η πρόθεση για «κούρεμα» διακρατικού χρέους, αυτή θα συνοδεύεται με ανάλογης κλίμακας επιβάρυνση σε εθνικό επίπεδο…

    Δεν μπορώ να προβλέψω αν αυτό θα αφορά κάλυψη νέων αναγκών κεφαλαιοποίησης στο τραπεζικό σύστημα ή άλλο. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, το οποιουδήποτε είδους «κούρεμα» θα έχει και εθνικό σκέλος συμμετοχής…»

    Το σημείωμα τελείωνε με μια μονογραφή, αντί υπογραφής, του γνωστού φίλου της στήλης, παλιού τραπεζίτη κ. Χ., και ακολουθούσαν ως υστερόγραφο δύο ευχές. Η μια ήταν να μην είμαι ανάμεσα σε αυτούς που είχαν στείλει τις οικονομίες τους για φύλαξη στην Κύπρο. Και η άλλη η επιθυμία του να τα πούμε σύντομα δια ζώσης.

    Η πρώτη ευχή δεν είχε, έτσι κι αλλιώς, αντικείμενο, γιατί απλά δεν υπήρχε κάτι για φύλαξη, είτε στην Κύπρο είτε εδώ…

    Η εκτίμηση του κ. Χ. προφανώς στηρίζεται στο γεγονός ότι, αν η Ευρωζώνη δεν μπορεί να στηρίξει ένα «μικρό» πακέτο, όπως αυτό της Κύπρου, με 3-4 δις. ευρώ περισσότερα και επιλέγει να οδηγήσει στην καταστροφή έναν ολόκληρο πληθυσμό, παραβιάζοντας βασικές αρχές του Ευρωπαϊκού Συμφώνου, γιατί να δεχθεί να διαγράψει μερικές δεκάδες δις. ευρώ από τα διακρατικά δάνεια προς την Ελλάδα…

    Το ερώτημα έχει μάλλον προφανή και δυσάρεστη απάντηση. Αυτό, όμως, υποχρεώνει τη σκέψη αυτή να κάνει άλλο ένα βήμα. Και το επόμενο βήμα είναι ότι, αν δεν μπορεί να «διορθωθεί» η έτσι και αλλιώς προβλεπόμενη απόκλιση του προγράμματος με νέο «κούρεμα», το βάρος θα πέσει αναπόφευκτα σε μεγαλύτερης διάρκειας και εύρους δημοσιονομική προσαρμογή.

    Προφανώς, το σημείωμα του κ. Χ. κάπου εδώ ήθελε να μας οδηγήσει. Αλλά σ΄ αυτό το σημείο αρχίζουν να μπαίνουν ακόμα πιο δύσκολα ερωτήματα, πολιτικά αυτήν τη φορά…

    *Πηγή: Εφημερίδα «Κεφάλαιο» 30/3/2013

    Η ΚΥΠΡΟΣ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ «ΔΙΑΣΩΣΗ»

    ΣΕ ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΤΩΤΙΚΟ ΣΠΙΡΑΛ Η ΚΥΠΡΟΣ!

    ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΣΛΟΒΕΝΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ!

    Η Κύπρος μπορεί να χρειαστεί έναν ακόμα «γύρο» αναδιάρθρωσης, εκτιμά ο γκουρού των «κουρεμάτων», Λη Μπούκχαϊτ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν είμαι βέβαιος ότι έχει τελειώσει». Κατά τον ίδιο, οι παράμετροι σε ότι αφορά το πόσα χρήματα θα χρειαστούν για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες, έχουν αλλάξει.
    Σε συνέντευξή του στην τηλεόραση του Bloomberg, ο κ. Μπούκχαϊτ δήλωσε πως «η κατάσταση είναι σε πτωτικό σπιράλ… θα χρειαστούν περισσότερα χρήματα, διότι η οικονομία είναι σε χειρότερη κατάσταση, η συλλογή φόρων λιγότερη, οι καταθέσεις θα φύγουν, όταν μπορέσουν να φύγουν».

    Ως προς το ποια θα είναι η επόμενη ευρωπαϊκή χώρα που θα χρειαστεί βοήθεια με το χρέος της, ο κ. Μπούκχαϊτ θεωρεί πως, αν και πολλοί «κοιτάνε» τη Σλοβενία, ωστόσο υπάρχουν πραγματικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα τόσο στην Ιταλία, όσο και στην Ισπανία, αφού η ΕΕ «έχει σίγουρα αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού».

    Σάββατο 30 Μαρτίου 2013

    δεν το βαζω σαν απαντηση αλλα για διάλογο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: