Οι σωτήρες πέθαναν

Παναγιώτης ΚονδύληςΤου Παναγιώτη Κονδύλη

Το διάστημα από την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου μέχρι σήμερα αποτέλεσε έναν πολύ πυκνό πολιτικό χρόνο. Η προσπάθεια βίαιης φτωχοποίησης του ελληνικού λαού είχε ως αποτέλεσμα να ξαναχαραχτεί ο πολιτικός χάρτης στην Ελλάδα και να αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε κύριο εκφραστή των συμφερόντων της πλειονότητας της κοινωνίας που πλήττεται. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, τα μέλη του και τα στελέχη του, φέρουν την ευθύνη της διεκπεραίωσης σειράς παλιών και νέων καθηκόντων. Καλούνται να αντιληφθούν την κοινωνία με όρους πραγματικότητας, να ριζώσουν σε αυτήν κι εν τέλει να εμπλέξουν την κοινωνία στη χάραξη της πολιτικής και στη λήψη των αποφάσεων. Καλούνται να μετατρέψουν τις γειτονιές, τους κοινωνικούς χώρους, τους χώρους δουλειάς σε δημιουργικά εργαστήρια παραγωγής πολιτικής, προτάσεων, προγράμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ καλείται, συνεπώς, όχι να εμφανιστεί ως σωτήρας, αλλά να αλλάξει συνολικά τον τρόπο παραγωγής και άσκησης της πολιτικής.

Το ότι ο κόσμος, η μεγάλη του πλειοψηφία τουλάχιστον, δε σκέφτεται και δεν αναλύει τα τεκταινόμενα όπως ο κόσμος ο οποίος είναι ενταγμένος στην Αριστερά, ήταν κάτι που συνολικά η Αριστερά άργησε να αντιληφθεί. Το αντιλήφθηκε όταν αυτό έγινε έκδηλο με τον πλέον εμφατικό τρόπο κατά τη διάρκεια του κινήματος των Πλατειών και αποτυπώθηκε στη συνθηματολογία και επιχειρηματολογία που υιοθετούσε ο μεγαλύτερος αριθμός των «αγανακτισμένων». Τότε έγινε εμφανές ότι μεγάλο μέρος των συζητήσεων, οι οποίες διεξάγονταν μέχρι εκείνη τη στιγμή στους κόλπους της Αριστεράς, ήταν εκτός θέματος κι εκτός πραγματικότητας. Το κίνημα των Πλατειών έδωσε στην Αριστερά τη μεγάλη ευκαιρία να διεισδύσει στην πραγματική κοινωνία – στις πραγματικές σκέψεις, ανάγκες, προβλήματα, ιδέες – και να ξεφύγει από την καρικατούρα που είχε σχεδιάσει αντί αυτής.

Στόχος, βέβαια, μιας πολιτικής δύναμης δεν είναι απλά να μάθει πως σκέφτονται αυτοί στους οποίους απευθύνεται. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι να μεταστρέψει την κοινωνία, να τη στρέψει στην πολιτική, ώστε ο πληττόμενος πολίτης να μετατρέψει τον αδιέξοδο θυμό και την απελπισία του σε πολιτική πρακτική. Κι αυτό, σε μια περίοδο κρίσης της πολιτικής εκπροσώπησης και του συνδικαλισμού είναι μια καθόλα δύσκολη διαδικασία.

Για να το επιτύχει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ πρέπει, κατ’ αρχάς, να αλλάξει μια σειρά πραγμάτων, μια σειρά πάγιων συνηθειών που έχουν πλέον διαμορφώσει συνειδήσεις. Πρέπει να αλλάξει το συλλογικό τρόπο παρέμβασής του, αλλάζοντας το μέχρι τώρα μοντέλο άσκησης του συνδικαλισμού. Πρέπει να παλέψει για τη δημιουργία ενός ενιαίου, λιγότερο γραφειοκρατικού, συνδικαλιστικού κινήματος ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, που, επιπλέον, θα εμπεριέχει και θα εμπλέκει το μεγάλο αριθμό ανέργων, αλλά και που θα αναδεικνύει και υπερασπίζεται τα δικαιώματα των θυμάτων της «μαύρης» εργασίας. Είναι, επίσης, αναγκαίο να βρεθούν εναλλακτικές μορφές άσκησης του συνδικαλισμού, να βρεθούν νέοι κινηματικοί δρόμοι και τρόποι, στους οποίους θα αντικατοπτρίζεται το πρόσωπο της κοινωνίας που η Αριστερά του 21ου αιώνα οραματίζεται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ καλείται, ταυτόχρονα, αλλάζοντας ο ίδιος, αλλάζοντας πράγματα και καταστάσεις, να πείσει τον κόσμο να εμπλακεί, συντρίβοντας τη λογική της ανάθεσης και αποδαιμονοποιώντας στη συνείδηση της κοινωνίας σειρά εννοιών, όπως της πολιτικής, του συνδικαλισμού, της οργάνωσης, του κόμματος. Ένας αγώνας για να έχει προοπτική νίκης πρέπει να είναι οργανωμένος. Ο θεσμός τους κόμματος παρά τις αδυναμίες του υπήρξε ο πιο αποτελεσματικός θεσμός οργανωμένης διεκδίκησης. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για να μπορέσει να διεκδικήσει αποτελεσματικά τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας, πρέπει να έχει ενταγμένο στους κόλπους του μεγάλο μέρος της κοινωνίας για να ελέγχει, να συνδιαμορφώνει, να συναποφασίζει, να υλοποιεί. Ο πληττόμενος πολίτης, άλλωστε, πρέπει να γνωρίζει ότι εάν ο ίδιος δεν αποφασίσει να ασχοληθεί προσωπικά με την υπόθεση της σωτηρίας του κανένας δε θα τον σώσει.

Οι σωτήρες, λοιπόν, έχουν πεθάνει προ πολλού και κανένας στην Αριστερά ούτε φιλοδοξεί, ούτε και επιθυμεί να τους αναστήσει. Αντιθέτως, στόχος είναι ο κόσμος να αντιληφθεί ακριβώς αυτό και να στραφεί στην πολιτική, παλεύοντας μέσω του συλλογικού δρόμου για τη σωτηρία του. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δε διεκδικεί τον τίτλο του «κόμματος των ειδικών», του κόμματος με τους καλύτερους διαχειριστές-τεχνοκράτες στο στελεχικό του δυναμικό. Διεκδικεί, αλλάζοντας συνολικά τον τρόπο παραγωγής της πολιτικής και λήψης των αποφάσεων, μετατοπίζοντας την κοινωνία στο επίκεντρο της πολιτικής με όρους ενεργούς συμμετοχής και δράσης, να επιστρέψει η εξουσία εκεί από όπου πηγάζει, στα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Κι αυτήν του την προσπάθεια οι πολιτικοί του αντίπαλοι δεν είναι επ’ ουδενί διατεθειμένοι να του τη συγχωρήσουν.

Advertisements

One Trackback to “Οι σωτήρες πέθαναν”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: