Ο άνθρωπος που μισούσαν τα μίντια

Image«Ο θάνατος ενός δημαγωγού» ήταν το πρωτοσέλιδο του περιοδικού Time, ενώ η New York Post κραύγαζε στον τίτλο της ότι «Ο τραμπούκος της Βενεζουέλας είναι νεκρός». Ακόμη και το θεωρητικά σοβαρότερο CNN της παγκόσμιας λήψης ανακοίνωσε τον θάνατο ενός ηγέτη «κόκκινου όπως ο Φιντέλ Κάστρο» ενώ το ABC μετέδωσε ότι «πολλοί Αμερικανοί τον έβλεπαν σαν δικτάτορα».

Γιατί τον έβλεπαν έτσι; Μα γιατί η Βενεζουέλα δεν είναι μια τυχαία χώρα. «Είναι μια σοβαρή χώρα στην παγκόσμια σκηνή», εξήγησε το MSNBC, «καθώς κάθεται πάνω στα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα πετρελαϊκά αποθέματα του πλανήτη». Η σχολιάστρια του CNN Μπάρμπαρα Σταρ ήταν μάλιστα αποκαλυπτική για το πρίσμα μέσα από το οποίο παρουσιαζόταν η είδηση: «Οι αμερικανικές επιχειρήσεις παρακολουθούν στενά τη διαδικασία μετάβασης στη Βενεζουέλα. Θέλουν να βεβαιωθούν ότι οι επενδύσεις τους είναι ασφαλείς».

Σε όλα αυτά υπήρχε τουλάχιστον μια συνέπεια. Γιατί ειδικά ο αμερικανικός τύπος δεν έκρυψε την ανοιχτή εχθρότητά του για τον Τσάβες από την πρώτη κιόλας εκλογή του στην προεδρία το 1998. Οπως καταγράφει και το Ινστιτούτο FAIR για τη δίκαιη και ακριβή ενημέρωση, όταν η οικονομική ολιγαρχία της Βενεζουέλας επιχείρησε να τον ανατρέψει με το πραξικόπημα του 2002, οι New York Times έκαναν λόγο για απλή «παραίτηση» χαιρετίζοντας παράλληλα το γεγονός ότι «η δημοκρατία στη Βενεζουέλα δεν απειλείται πια από έναν υποψήφιο δικτάτορα».

Και όχι μόνο δικτάτορα, αφού, όπως μάθαινε κανείς από τη Chicago Tribune, επρόκειτο για έναν ηγέτη «που εκθείαζε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν». Τα αμερικανικά ΜΜΕ δεν έφτασαν στο σημείο να ανακαλύψουν όπλα μαζικής καταστροφής στο Καράκας, αλλά από το CNN μπορούσε κανείς να πληροφορηθεί ότι «η Αλ Κάιντα και η Χαμάς» είχαν ανοιχτές προσκλήσεις να πηγαινοέρχονται. Δεν υπήρξε στερεότυπο που να μην επιστρατευτεί στην προσπάθεια δαινομονοποίησης του Τσάβες. Συχνά με κωμικά αποτελέσματα. Σε ένα μόνο ρεπορτάζ του το περιοδικό Newsweek κατόρθωσε να τον συγκρίνει ταυτόχρονα με τον Μουσολίνι, τον Χίτλερ και τον Στάλιν.

Το γεγονός ότι ο Τσάβες παρέμεινε στην εξουσία κερδίζοντας μια σειρά από εκλογικές αναμετρήσεις με μεγάλη πλειοψηφία περνούσε πάντα στα ψιλά. Όπως και το γεγονός ότι η ζωή του λαού της Βενεζουέλας βελτιώθηκε αισθητά αυτά τα χρόνια με τη φτώχεια να υποχωρεί και την πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία να γίνεται όλο και πιο ανοιχτή. Αυτό ήταν απλώς μια προσπάθεια εξαγοράς του λαού με πετροδολάρια που πήγαιναν στράφι. «Εκατομμύρια Βενεζουελάνοι τον αγαπούσαν επειδή βομβάρδιζε τους φτωχούς με κοινωνικά προγράμματα» κατήγγειλε την ύπουλη πρακτική το NPR.

Είναι μια νεκρολογία που μάλλον θα ικανοποιούσε τον Ούγκο Τσάβες. Ο Τάρικ Άλι σημειώνει στην Guardian ότι κάποτε τον είχε ρωτήσει αν προτιμούσε τους εχθρούς που τον μισούσαν επειδή ήξεραν τι ακριβώς προσπαθούσε να κάνει ή εκείνους που τον αντιπαθούσαν από απλή άγνοια. «Τους πρώτους» απάντησε γελώντας. «Με κάνουν να αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο».

 

* Για τον διεθνή Τύπο συνεργάστηκαν οι: Νατάσα Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή, Μιχάλης Τρίκκας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: