Μετά το τέλος της μεταπολίτευσης

image009

http://www.avgi.gr

Του Δημήτρη Μπίρμπα

Η ιστορία μας απέδειξε, ότι η κοινωνική και πολιτική ζωή ξεπερνά τις όποιες προβλέψεις. Το τυχαίο και η απροσδιοριστία καθορίζουν πολλές φορές τη συγκυρία, αμφισβητώντας και καταρρίπτοντας την απολυτότητα των νομοτελειών, κάθε είδους. Η παραδοχή γενικών κανόνων και κατευθύνσεων σε επίπεδο οικονομικών και πολιτικών αναλύσεων, οφείλει να ενσωματώνει και την αμφισβήτησή τους, τουλάχιστον σε μικροεπίπεδο. Μπορεί να προβλέπεις με επάρκεια το οικονομικό αδιέξοδο των μνημονιακών δεσμεύσεων δεν μπορείς να προβλέψεις όμως με σαφήνεια, την κίνηση της κοινωνίας, την ποσοτική και ποιοτική ανακατανομή των πολιτικών δυνάμεων, το ποσοστό και τη μορφή της ριζοσπαστικοποίησης ή της αδράνειάς της.

Το πολιτικό τοπίο μετά τις εκλογές του Ιούνη, σίγουρα δεν ήταν προβλέψιμο όταν προκηρύχθηκαν, όπως δεν είναι προβλέψιμο το σκηνικό μετά τις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Ακόμα κι αν επιβεβαιωθεί η δυναμική νίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και ελέω εκλογικού νόμου καταστεί κυβέρνηση, είναι αμφίβολη η καθαρή εκλογική επικράτησή του απέναντι στο τόξο μιας αυταρχικής με ακροδεξιά ροπή Ν.Δ. και μιας νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Θα απαιτηθεί συμμετοχή ή ανοχή των όποιων άλλων δυνάμεων, που υπάρχουν ή θα προκύψουν, από τους χώρους της αριστεράς, της οικολογίας και του νέου κέντρου.

Το δίλημμα αριστερά-δεξιά τέθηκε εκ των πραγμάτων από την πόλωση που προκάλεσαν η κρίση και τα μνημόνια, δηλαδή η νεοφιλελεύθερη επιλογή υπέρβασής της από τις ευρωπαϊκές και εθνικές ελίτ (φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, εξωφρενική υποτίμηση της εργασίας και των κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων). Το εκλογικό παράγωγο του διλήμματος ήταν προϊόν πρωτόλειων ταξικών αντανακλαστικών και όχι συγκροτημένων ιδεολογικοπολιτικών ταυτίσεων. Μένει να δούμε τις μελλοντικές αποκρυσταλλώσεις του, που εν πολλοίς εξαρτώνται και από μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ καλείται «χθες», να ξεπεράσει αρχαίους αριστερούς δαίμονες αυτοκαταστροφής, να αντιμετωπίσει πειστικά παγιωμένες κοινωνικές προκαταλήψεις και συμπεριφορές, να διατυπώσει εύληπτο και αξιόπιστο κυβερνητικό πρόγραμμα με αριστερό, δημοκρατικό και οικολογικό πρόταγμα, να οργανώσει αντιστάσεις και να εμπνεύσει δράσεις. Να γίνει κομμάτι της καθημερινής ζωής και της επιβιωτικής αγωνίας της κοινωνίας, για να μπορέσει να αλλάξει την κατάσταση και να δημιουργηθούν νέες συνειδήσεις ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά ο νεοφιλελευθερισμός, που είναι ακόμα κυρίαρχος στο μυαλό και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Ο γαλαξίας των δράσεων αλληλεγγύης σε κάθε γωνιά της χώρας μπορεί να συμπεριλαμβάνει και νεφελώματα, αλλά αυτό που τον χαρακτηρίζει είναι το φως που φωτίζει δρόμους και στενά, διαμορφώνοντας τοις πράγμασι, εναλλακτικές αντιλήψεις και συμπεριφορές που συνάδουν στις θεμελιώδεις αξίες της αριστεράς. Φως στήριξης σε μας, στο χώρο του «εμείς» που επιδιώκει να σπάσει τον εθισμό στην κατακερματισμένη νεοφιλελεύθερη κοινωνία της λατρείας του «εγώ», των παθών και των εμμονών του, που αποτελούν το θεμέλιο λίθο του ατέρμονου καταναλωτισμού και της ακραίας ανταγωνιστικής ατομικής συμπεριφοράς, στις καθημερινές συνήθειες.

Αυτή η πορεία προς ένα δημιουργικό «εμείς», θα αποδυναμώνει την κοινωνία της ανάθεσης στην επίλυση των προβλημάτων και τις «σωτηριολογικές» προσεγγίσεις που τη συνοδεύουν.

Προϋποθέτει:

– Τη συμμετοχή και κινητοποίηση ,υπαρκτών και υπό δημιουργία, αντινεοφιλελεύθερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, συμπόρευση με κινήματα κοινωνικών και οικολογικών, διεκδικήσεων και ευαισθησιών.
– Την επεξεργασία ολοκληρωμένου εναλλακτικού προγράμματος σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο με ευρωπαϊκό ορίζοντα και παγκόσμιες αναφορές, με ουσιαστική συμμετοχή των μελών του κόμματος και της κοινωνίας. Ένα μεγάλο συνεκτικό ριζοσπαστικό ρυθμιστικό σχέδιο, εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης με αλλαγή παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου, δημοκρατικής θεσμικής αναδιάρθρωσης – με ουσιαστική αποκέντρωση του κράτους και προτεραιότητα στη διασφάλιση ενός ελαχίστου εγγυημένου κοινωνικού εισοδήματος για όλους – εκπαιδευτικής και ερευνητικής αναβάθμισης, πολιτιστικής αναγέννησης.
– Την άμεση συγκρότηση και λειτουργία ενός ενιαίου, πλουραλιστικού, ριζοσπαστικού αριστερού δημοκρατικού και οικολογικού κόμματος, που θα αποδεικνύει έμπρακτα το σεβασμό στη διαφορετικότητα και την εκούσια υποταγή του «εγώ» στο συλλογικό «εμείς».

Έχουν γίνει σοβαρά βήματα, υπάρχουν ανεπάρκειες και λάθη, κίνδυνοι και παγίδες, αλλά η προσπάθειά μας αξίζει τον κόπο. Στο δίλημμα αριστερά – δεξιά αν ο πόλος της αριστεράς αποτύχει, αποτύχουμε, να δώσει διέξοδο στις κοινωνικές αγωνίες, η απάντηση θα είναι στροφή της κοινωνίας στην ακροδεξιά. Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις,
-το υπόστρωμα φόβου και βίας που καλλιεργούν τα ΜΜΕ,
-η διαδικασία κοινωνικής αποξένωσης που επιδεινώνουν η μαζική ανεργία, η διάλυση του κοινωνικού κράτους και η διαρκής φτωχοποίηση από τα μνημόνια,
– οι δημοφιλείς εθνικολαϊκιστικοί μύθοι για το ανάδελφον, το παγκόσμια μοναδικόν, και τις αέναες διεθνείς συνομωσίες για την ισοπέδωσή μας
-ένα νεοναζιστικό κόμμα στη θέση του οδηγού διαμόρφωσης της ατζέντας του τρόμου, που δυστυχώς με μεγάλη ευκολία υιοθετούν οι «ευρωπαίοι» του κ. Σαμαρά.

Η υπεράσπιση των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων της μεταπολίτευσης είναι η βάση για την επίτευξη της οποιασδήποτε κοινωνικής και πολιτικής συμφωνίας. Παράλληλα βέβαια με την ουσιαστική κριτική και υπέρβαση των παθογενειών της, του υπερπλειοψηφικού αρχηγικού διπολισμού, του αμοραλισμού της διαπλοκής και της διαφθοράς, των πελατειακών δικτύων.

Η ομολογούμενη επιδίωξη της ολοκληρωτικής απαξίωσης των μεταπολιτευτικών δεδομένων, σηματοδοτεί την πορεία της «νέας» παλαιοδεξιάς στο «μετά» της μεταπολίτευσης. Αν αποτελέσει δε και το συνεκτικό ιστό συγκρότησής της, τότε τίποτα το ελπιδοφόρο δεν επιφυλάσσει η κυριαρχία της, για το μέλλον του τόπου. Ισχυρές είναι ακόμη οι μετεμφυλιακές μνήμες.

Δυστυχώς, οι κατά τεκμήριο, ιδεολογικοπολιτικά, πιθανοί συνεπιβάτες του τρένου, με μηχανοδηγό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, της νέας δημοκρατικής και κοινωνικής μεταπολίτευσης, της διαδρομής που απαιτούν οι καιροί, περί άλλα τυρβάζουν και στο «αριστερό» και στο «δεξιό» κέρας.

Ας παλέψουμε για να το ξεπεράσουμε. Ας μην είμαστε αφοριστικοί με τον καθένα. Η κοινωνική έρημος που επιφυλάσσει η «ιδιοκτησία» (του μνημονίου) του κ. Σαμαρά θα εντείνει διαφοροποιήσεις και αλλαγές σε κάθε επίπεδο. Οφείλουμε να είμαστε παρόντες και αγωνιστικά διεκδικητικοί, κριτικοί και ταυτόχρονα ανοιχτοί στην υποδοχή των διαφοροποιήσεων, χωρίς εκπτώσεις στο διακύβευμά μας. Την ανατροπή των μνημονίων των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης και τη διεκδίκηση μιας κοινωνίας δημοκρατίας, αλληλεγγύης και αειφόρου ανάπτυξης. Όχι αναγκαστικά υψηλού καταναλωτικού επίπεδου, αλλά σίγουρα υψηλού δείκτη κοινωνικής προστασίας και ποιότητας ζωής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: