Ακόμα και το ΔΝΤ μιλάει για κούρεμα των δανείων των νοικοκυριών

euro portofolihttp://www.thehellenicmail.gr/

«Αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε μια κοινωνία, η οποία παραπαίει, έχουμε 30% ανεργία, έχουμε αυτοκτονίες που αυξάνονται κάθε μέρα και έχουμε και τις τράπεζες να μην αποδέχονται το προφανές, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να λάβουν πίσω πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία έχουν δώσει. Ανάπτυξη θα υπάρξει μόνο αν βγουν από το αδιέξοδο οι δανειολήπτες». Αυτό επισημαίνει μιλώντας στη Mail σχετικά με τις νέες ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση για τους δανειολήπτες, ο κ. Βίκτωρ Τσιαφούτης, Νομικός σύμβουλος ΕΚΠΟΙΖΩ.

Ποια δάνεια αφορούν οι ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση;

Πρέπει να αναφέρω ότι εδώ και μήνες ακούμε για κάποια μέτρα που πρέπει να ληφθούν για άτομα τα οποία έχουν πληγεί από την κρίση. Το μόνο που ξέραμε ήταν ότι αυτά τα μέτρα θα αφορούν μόνο στεγαστικά δάνεια και γενικότερα ενυπόθηκα, μόνο άτομα που είναι μισθωτοί, συνταξιούχοι, άνεργοι ή ελεύθεροι επαγγελματίες με εξαρτημένη εργασία, οι οποίοι έχουν υποστεί μείωση τουλάχιστον 35% στο εισόδημά τους και το οικογενειακό εισόδημα δεν υπερβαίνει τις 25.000 ευρώ. Όμως, το πρόβλημα είναι ότι αν αθροίσουμε όλες αυτές τις προϋποθέσεις, αντιλαμβανόμαστε εύκολα ότι αφορούν ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό δανειοληπτών, και πολλοί λίγοι δανειολήπτες είναι αυτοί που θα επωφεληθούν από τέτοιες ρυθμίσεις, αν αυτές υλοποιηθούν.

Τα καταναλωτικά δάνεια είναι εκτός;

Ναι. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για τα προϊόντα καταναλωτικής φύσης, δηλαδή για προϊόντα τα οποία διαχρονικά συνοδεύονταν από πάρα πολύ υψηλά επιτόκια από 15% έως 20%, επιτόκια πολύ υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Άρα, μιλάμε για στεγαστικά δάνεια, τα οποία ουσιαστικά θα αφορούν σε κάποιους καταναλωτές με τις προϋποθέσεις που αναπτύξατε. Ακούγεται, όμως, για μια περίοδο χάριτος της τάξης των τεσσάρων ετών, στην οποία θα καταβάλλονται μόνο τόκοι με επιτόκιο 1,5%. Αυτό πρακτικά πώς μεταφράζεται;

Στην αρχή είχε ανακοινωθεί ότι η περίοδος χάριτος θα αφορά τέσσερα έτη, αλλά τις τελευταίες μέρες διαβάζουμε από δημοσιεύματα, ότι η περίοδος χάριτος θα είναι μόνο διετής. Αυτό αποτελεί ένα πισωγύρισμα. Επίσης, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, ότι δεν είναι δυνατό να περιμένουμε από κάποιον ο οποίος δεν έχει απολύτως κανένα εισόδημα ή έχει εισόδημα 500-600 ευρώ, γιατί όλοι γνωρίζουμε σε τι επίπεδα έχουν πέσει πλέον τα εισοδήματα, έστω και με 1,5% επιτόκιο, να μας δώσει τους τόκους. Αντιλαμβανόμαστε ότι με αυτό τον τρόπο δεν του εξασφαλίζει η πολιτεία μια αξιοπρεπή διαβίωση, όπως υποχρεούται συνταγματικά. Η πολιτεία δεν έχει μόνο δικαιώματα, έχει και υποχρεώσεις.

Οι τράπεζες δε χαρίζουν χρήματα. Μετά την περίοδο χάριτος θα υπάρχει μια συσσώρευση την οποία ο πολίτης θα πρέπει να πληρώσει.

Ακριβώς. Και εδώ μπαίνει το πολύ μεγάλο ερώτημα. Τα χρήματα που έχουν δανείσει οι τράπεζες, όχι τόσο της στεγαστικής φύσης, τα οποία έχουν τιτλοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό, δηλαδή έχουν εκχωρηθεί σε ξένα funds και τράπεζες, αλλά τα προϊόντα της καταναλωτικής φύσης, πότε και με ποιο τρόπο θα είναι δυνατό να τα πάρουν πίσω; Αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε μια κοινωνία, η οποία παραπαίει, έχουμε 30% ανεργία, έχουμε αυτοκτονίες που αυξάνονται κάθε μέρα και έχουμε και τις τράπεζες να μην αποδέχονται το προφανές, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να λάβουν πίσω πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία έχουν δώσει, δηλαδή τα λεγόμενα επισφαλή δάνεια, βυθίζοντας με αυτό τον τρόπο όλο αυτό τον κόσμο, τους υπερχρεωμένους δανειολήπτες, σε μια αδιέξοδη κατάσταση, χωρίς καμία προοπτική. Ανάπτυξη θα υπάρχει μόνο αν βγουν από το αδιέξοδο οι δανειολήπτες. Όταν κάποιος γνωρίζει ότι είναι στον «Τειρεσία» και θα συνεχίσει να χρωστά για πολλά χρόνια ποσά, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάρει πρωτοβουλίες, να λειτουργεί σε ένα υγιές καθεστώς, να επανακυκλοφορήσει στην αγορά.

Και να κάνει επενδύσεις. Είναι δυνατόν μια υπερχρεωμένη επιχείρηση να κάνει επενδύσεις, να σκεφτεί να επενδύσει τα ελάχιστα χρήματα που διαθέτει;

Ακριβώς. Θα κοιτάξει να διορθώσει τους ισολογισμούς. Όχι να κάνει επενδύσεις μετά από πέντε και δέκα χρόνια, δηλαδή μεσοπρόθεσμες επενδύσεις σε βάθος χρόνου. Μάλιστα αυτή την άποψη δεν την υποστηρίζει μόνον η ΕΚΠΟΙΖΩ, αλλά τη διατυπώνει επίσης το ίδιο το ΔΝΤ σε πρόσφατη έκθεσή του. Με απλά λόγια, κάντε κούρεμα αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να δείτε ανάπτυξη.

Θα υλοποιηθεί κάποια στιγμή αυτό που λέει το ΔΝΤ; Μπορούμε, πρακτικά, να κάνουμε διαφορετικά;

Αυτή τη στιγμή, το επιχείρημα των τραπεζών είναι ότι εάν γίνει κούρεμα, κάποιος θα το πληρώσει. Αυτοί θα είναι οι φορολογούμενοι. Εκμεταλλεύονται, δηλαδή, ακριβώς το γεγονός ότι όλος ο μηχανισμός της διάσωσης έχει στηθεί στα μέτρα των τραπεζών. Όμως, υπάρχει και ένα άλλο ερώτημα, στο οποίο μέχρι στιγμής οι τράπεζες δεν έχουν δώσει απάντηση. Πώς θα πάρουν όλες αυτές τις επισφαλείς απαιτήσεις τους πίσω; Δεν υπάρχει περίπτωση ένα μεγάλο ποσό, γιατί εγώ δε λέω ότι όλες οι επισφάλειες, δηλαδή γύρω στα 50 δισ. ευρώ, να δοθούν πίσω στις τράπεζες. Θα ήταν πολύ πιο υγιές να αναγκαστούν από την κυβέρνηση οι τράπεζες, σε ορισμένες κατηγορίες δανειοληπτών, όχι οριζόντια, όχι σε όλους, αλλά σε συνάρτηση με την ακίνητη περιουσία τους, να προχωρήσουν σε κάποιες διαγραφές χρεών, ώστε η κοινωνία να λειτουργήσει σε οικονομικό επίπεδο πάλι.

Τι όφελος έχουν οι τράπεζες από τις κατασχέσεις ακινήτων;

Αυτή τη στιγμή λίγες είναι οι τράπεζες οι οποίες κυνηγούν ακίνητα και επισπεύδουν πλειστηριασμούς. Βέβαια, υπάρχει και το καθεστώς της αναστολής του πλειστηριασμού. Έχει απαξιωθεί σε τέτοιο βαθμό η αγορά των ακινήτων, που ακόμα και οι ίδιες οι τράπεζες αντιλαμβάνονται ότι δεν έχει κανένα νόημα, αυτή τη στιγμή, να υποβαθμίσουν την απαίτησή τους και περιμένουν να ανοίξει η αγορά. Βεβαίως, υπάρχουν και οι ελάχιστες τράπεζες, οι οποίες προφανώς για επενδυτικούς σκοπούς, κυνηγάνε οποιαδήποτε περίπτωση πλειστηριασμού, μέχρι το τέλος. Πέρα από τα λογικά επιχειρήματα μιας ενδεχόμενης διαγραφής ιδιωτικού χρέους υπάρχουν και κάποια ηθικά επιχειρήματα. Οι τράπεζες είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, αλλά λειτουργούν στο πλαίσιο μιας κοινωνίας και είναι υποχρεωμένες να έχουν εταιρική κοινωνική ευθύνη. Η εταιρική κοινωνική ευθύνη δεν είναι μόνο να δωρίζεις λίγα χρήματα εδώ και άλλα λίγα χρήματα εκεί. Είναι να ακολουθείς μια πολιτική στο πλαίσιο της νομιμότητας. Αντιθέτως, οι τράπεζες όλα αυτά τα χρόνια παραβίαζαν κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα το νόμο. Αναφέρομαι σε δεκάδες αποφάσεις του Αρείου Πάγου και άλλων δικαστηρίων σχετικά με καταχρηστικούς όρους δανειακών συμβάσεων και πολλές περιπτώσεις που η τράπεζα εκμεταλλευόμενη την υπερκαταναλωτική συμπεριφορά της κοινωνίας, αποκόμισαν τεράστια οφέλη από αυτά τα υπέρογκα επιτόκια. Είναι η ώρα κάποια στιγμή οι τράπεζες να πληρώσουν τις παρανομίες και την αντικοινωνική συμπεριφορά όλων αυτών των δεκαετιών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: