Σάββας Ρομπόλης: Στο 31,5% η ανεργία το 2014. Καλπάζει ανεξέλεγκτα χωρίς κανένας να μπορεί να τη σταματήσει.

16958_1http://thehellenicmail.gr

«Η πραγματική ανεργία για το 2013 προβλέπεται στο 35-36%. Η ανεργία των νέων το 2013, δηλαδή η ανεργία για άτομα από 15 έως 24 ετών, θα φτάσει το 65%. Αλλά  αυτό που έχει σημασία, αναλύοντας τη βάση δεδομένων που έχουμε, είναι ότι από το 2012 και μετά, τα ποιοτικά στοιχεία γίνονται εξίσου σημαντικά με τα ποσοτικά. Δηλαδή δεν είναι μόνο η ανεργία των νέων που αυξάνεται, αλλά και η ανεργία στις μεγαλύτερες ηλικίες». Αυτό υποστηρίζει μιλώντας στη Mail και τον Θάνο Σιαφάκα ο καθηγητής και επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, κ. Σάββας Ρομπόλης.

 

 

Οι προοπτικές για την ανεργία είναι δυσοίωνες. Ήδη, ανακοινώθηκε ποσοστό 27% για το Νοέμβριο, αλλά το χειρότερο είναι η ανοδική τροχιά της ανεργίας. Σύμφωνα με το ΚΕΠΕ, η ανεργία θα ξεπεράσει το 30% το 2013, ενώ και η ύφεση βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Πού μπορεί να μας οδηγήσει αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ;

Σε ό,τι αφορά τις εκτιμήσεις μας, για το 2012, ο μέσος όρος ανεργίας θα διαμορφωθεί στο 24%. Το 27% του Νοεμβρίου, θα εξελιχθεί στα επίπεδα του 28-28,5%, το Δεκέμβριο. Σε ό,τι αφορά το ’13, η πρόβλεψή μας είναι ύφεση ανάμεσα στο 4,5% και στο 5,5%, ενώ η ανεργία θα αυξηθεί στο 29%. Μιλάμε πάντα για τη στατιστική ανεργία και όχι για την πραγματική. Σε ό,τι αφορά το 2014, σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έχουμε κάνει, τα στοιχεία, μάς δείχνουν ότι θα φτάσει στο 31,5%. Όπως αντιλαμβάνεστε, είναι πολύ δυσοίωνη αυτή η αυξητική τάση της ανεργίας κι αυτό γιατί πίσω από τους αριθμούς, κρύβονται άνθρωποι και ιδιαίτερα αυτό αφορά περισσότερο την ελληνική περίπτωση, όπου δεν έχουμε ένα κοινωνικό κράτος, το οποίο για κάποιο ικανοποιητικό χρονικό διάστημα να στηρίζει εισοδηματικά τους ανέργους.

Σε ποια επίπεδα προβλέπεται η πραγματική ανεργία για το 2013;

Τουλάχιστον στο 35-36%.

Τι ισχύει για τους νέους;

Η ανεργία των νέων το 2013, δηλαδή η ανεργία για άτομα από 15 έως 24 ετών, θα φτάσει το 65%. Αλλά  αυτό που έχει σημασία, αναλύοντας τη βάση δεδομένων που έχουμε, είναι ότι από το 2012 και μετά, τα ποιοτικά στοιχεία γίνονται εξίσου σημαντικά με τα ποσοτικά. Δηλαδή δεν είναι μόνο η ανεργία των νέων που αυξάνεται, αλλά και η ανεργία των ηλικιωμένων, δηλαδή ατόμων από 45 μέχρι 55 ετών, οι οποίοι σύμφωνα με την ύφεση που θα έχουμε το ’13 και το ’14, ενώ το ’15 θα υπάρχει μια πολύ αναιμική ανάκαμψη, με πολύ μεγάλη δυσκολία για την κοινωνία, θα μπορούσαν να επανέλθουν στην αγορά εργασίας.

Τι χρόνος θα απαιτηθεί για να απορροφηθούν αυτά τα τεράστια ποσοστά ανεργίας, αν υποθέσουμε ότι μπαίνουμε σε τροχιά ανάπτυξης;

Σε κάποιους υπολογισμούς που έχουμε κάνει, φαίνεται ότι στη φάση της αναιμικής ανάκαμψης, για να δημιουργηθούν 50.000 θέσεις εργασίας, δηλαδή 1% του εργατικού δυναμικού, θα πρέπει το ΑΕΠ να αυξάνεται 3,5-4% το χρόνο. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό είναι ένα μέγεθος το οποίο θέλει σημαντικές και σοβαρές επενδύσεις στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Επομένως, οι προοπτικές για το 2015-16 μέχρι το 2020 και το 2025, για να δημιουργηθούν 50.000 θέσεις εργασίας, θα πρέπει να υπάρξει ανάπτυξη της τάξης του 3,5-4%. Βέβαια, σε αυτή την περίοδο θα ζήσουμε το φαινόμενο της άνεργης ανάκαμψης. Δηλαδή, θα έχουμε μια ανάκαμψη της τάξης του 1-2%, αλλά δίπλα σε αυτήν θα υπάρχουν τουλάχιστον 1,2 εκατ. άνεργοι.

Να προσθέσουμε ότι πάρα πολλοί πολίτες, σύμφωνα με δικά σας στοιχεία, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Ακριβώς. Ταυτόχρονα, η μείωση των μισθών, η αύξηση της ανεργίας,  η αύξηση της φορολογίας και η μείωση των συντάξεων οδηγεί τους συμπατριώτες μας στο να ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Τι ποσοστά έχουμε σήμερα;

 

Ενώ το 2009 ήμασταν στα επίπεδα του 22%, οι εκτιμήσεις μας είναι ότι στο τέλος του 2013 θα φτάσει το 39%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι γύρω στα 3,9 εκατ. άνθρωποι θα έχουν εισόδημα κάτω από 6.000 ευρώ το χρόνο, σε ατομικό επίπεδο.

Υπήρχε η αίσθηση, η εντύπωση αλλά και η ελπίδα ότι μετά την αναγνώριση του λάθους κάτι θα γίνει. Τώρα παρατηρούμε ότι το ΔΝΤ αλλά και η ΕΕ τα ρίχνουν πάλι στην Ελλάδα και στις πολιτικές εξελίξεις και ότι δεν πρόκειται περί λάθους που μπορεί πράγματι να έχει επηρεάσει σοβαρά την κατάσταση.

 

Στην περίπτωση αυτή, η πολιτική υπερίσχυσε της επιστήμης. Όλοι ξέρανε από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας ότι οι πολλαπλασιαστές δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η ΓΣΕΕ διατύπωνε την άποψη ότι αυτά τα μέτρα, θα οδηγήσουν σε αύξηση του δημόσιου χρέους, στην πολύ αργή μείωση του δημόσιου ελλείμματος και στην αύξηση της ανεργίας. Επισήμανε ότι στις προβλέψεις που είχαμε κάνει, είχαμε υπολογίσει το δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή με 1,5 και τον πολλαπλασιαστή της ανεργίας με 1, ενώ εκείνοι το δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή τον είχαν υπολογίσει 0,5 και τον πολλαπλασιαστή της ανεργίας με 0,3. Γιατί έχουν επαληθευτεί οι προβλέψεις μας σε ό,τι αφορά την ανεργία και το δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή; Επειδή από την έρευνα που έχουμε κάνει εμείς, αλλά και άλλα ινστιτούτα και πανεπιστήμια σε Ελλάδα και εξωτερικό, φαινόταν ότι ανταποκρινόταν περισσότερο στην ελληνική οικονομία ένας πολλαπλασιαστής 1,5 σε ό,τι αφορά τη δημοσιονομική σφαίρα και ένας πολλαπλασιαστής 0,8-1 ανάλογα με τον κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, σε ό,τι αφορά την ανεργία. Με βάση αυτόν τον πολλαπλασιαστή είπα ότι η ανεργία θα είναι 29% το 2013 ενώ το 2014 θα είναι 31,5%. Αυτοί συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τον πολλαπλασιαστή της ανεργίας του 0,3. Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας. Μπορεί να ανταποκρίνεται σε μια άλλη αγορά εργασίας, σε μια άλλη οικονομία. Όμως, κάθε μια έχει τις ιδιαιτερότητές της και πρέπει η όποια οικονομική πολιτική και η όποια προσέγγιση, είτε ποσοτική είτε ποιοτική, να ανταποκρίνεται στις ιδιαιτερότητες τού κάθε οικονομικού σχηματισμού.

Όλος ο νότος πλήττεται από την ανεργία. Έχουμε να κάνουμε με μια ηλιθιότητα ή με ένα δογματισμό απέναντί μας;

 

Νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με μια αντίληψη νεοκλασική-νεοφιλελεύθερη, η οποία θεωρεί ότι η ανάπτυξη θα έρθει μέσα από τη λιτότητα και τη σταθεροποίηση. Αντίθετα εμείς, που βρισκόμαστε σε μια μετακεϊνσιανή αντίληψη, πιστεύουμε ότι η σταθεροποίηση και η ανάκαμψη θα έρθει μέσα από επενδύσεις και όχι μέσα από την ενίσχυση της λιτότητας. Τα διλήμματα  για την οικονομική πολιτική είναι συγκεκριμένα. Ή εφαρμόζεις αυτή την πολιτική με την ύφεση και την ανεργία ή εφαρμόζεις μια επεκτατική πολιτική είτε με ευρωομόλογα είτε με την έκδοση νέου χρήματος, ελεγχόμενης ποσότητας. Το τίμημα σε αυτή την περίπτωση θα είναι μια ελεγχόμενη αύξηση του πληθωρισμού. Και βέβαια το θετικό θα είναι η συρρίκνωση της ανεργίας. Και όταν μιλάμε για πληθωρισμό, αναφερόμαστε σε επίπεδα του 4-5% και όχι του 10% ή του 15%.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: