Δήμητρα Γαλάνη: Η στράτευση δεν είναι πια υπόθεση του καλλιτέχνη, είναι υπόθεση ολονών

http://www.avgi.gr

Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη

«Η στράτευση δεν είναι πια υπόθεση του καλλιτέχνη, είναι υπόθεση ολονών» λέει η Δήμητρα Γαλάνη. Η ίδια, στρατευμένη πάντα με την ποιότητα, ντύνει με τη φωνή της ευαισθησίες και αγωνίες, ενώ με τον δημόσιο λόγο της στοχεύει τα σημεία των καιρών φροντίζοντας παράλληλα να υπενθυμίζει τις απαιτήσεις της τέχνης της και τον ρόλο του καλλιτέχνη. Σήμερα δίνει ψήφο στις «νέες ιδέες και τους νέους ανθρώπους» και αύριο περιμένει «το καλύτερο, να κάνουμε ένα βήμα μπροστά».

Η αγαπημένη τραγουδίστρια μιλάει στην «Αυγή» της Κυριακής χωρίς να κρύβει τα λόγια της και χωρίς χαϊδεύει τα αφτιά μας.

* Σ’ όποιον αρέσουμε» τραγουδάτε κυρία Γαλάνη. Όμως εγώ θα σταθώ δυο στίχους παρακάτω. Εκεί που γράφει η Νικολακοπούλου «κάτι γερό, να κρατηθείς». Από πού κρατιέστε αυτή την περίοδο;

Όλοι σταματάμε στο «σ’ όποιον αρέσουμε» και δεν πάμε στην ουσία. Από τους εαυτούς μας πρέπει να κρατηθούμε, πρέπει να ενηλικιωθούμε, να αρχίσουμε να έχουμε ενήλικη σκέψη, άρα και δράση και αντίδραση. Και τι σημαίνει ενήλικος; Ενήλικος είναι αυτός που έχει την ευθύνη των πράξεων και των αποφάσεών του. Αυτό είναι με μία φράση που πρέπει να μας συμβεί σαν κοινωνία.

* Είστε από τους καλλιτέχνες που εκφέρουν πολιτικό λόγο. Νιώσατε μοναξιά όλα τα προηγούμενα χρόνια;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτό γίνεται, ανέξοδα λόγια. Ιδιαίτερα από τη μεταπολίτευση δημιουργήσαμε πολιτικές περσόνες, πολιτικά ανδρείκελα, τα οποία μας λέγανε αυτό που θέλαμε να ακούσουμε (που μας είναι ευχάριστο) κι όχι αυτό που έπρεπε να ακούσουμε, την αλήθεια δηλαδή. Αυτό βόλευε και τους ίδιους γιατί τους ήταν ανώδυνη διαδικασία (λες και η άσκηση της πολιτικής είναι ανώδυνη διαδικασία), και εμάς βέβαια.

* Ποια ήταν η αλήθεια την οποία αρνούμασταν τόσα χρόνια;

Η άρνηση να δούμε την πραγματική μας κλίμακα, κατ’ αρχήν. Αρνηθήκαμε την ταυτότητά μας. Νομίζαμε ότι ζούμε σε άλλη χώρα και συμπεριφερόμαστε σαν τον μέσο Ευρωπαίο και Αμερικανό καταναλωτή, ενώ δεν ήμασταν αυτό. Ήμασταν μία χώρα ανθρώπων που παλεύανε με τη γη, που ήταν καλοί μαστόροι. Χάθηκε η επαφή με την πραγματικότητα της χώρας.

* Βλέπετε κάτι να αλλάζει τώρα;

Πάντα μετά από τις δυσκολίες όλα αλλάζουν. Οι δυσκολίες σε βάζουν να σκεφτείς. Βέβαια, τώρα δεν έχουμε χρόνο και από τη σκέψη πρέπει να πάμε κατευθείαν στην πράξη. Συμβαίνουν όλα τόσο γρήγορα, τόσο βάρβαρα -και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά διεθνώς- που δυστυχώς πρέπει να αντιδράσουμε γρήγορα και καίρια. Το έως τώρα πολιτικό προσωπικό σε αυτή την «άσκηση» απέτυχε παταγωδώς και εγκληματικά. Τώρα πρέπει να αναλάβουν καινούργιοι άνθρωποι. Φρέσκιες ιδέες και νέοι άνθρωποι. Η χώρα είναι χώρα γερόντων ή γενικότερα χώρα με γερασμένη σκέψη. Πρέπει κάποτε να δείξουμε εμπιστοσύνη στους νέους ανθρώπους και τις νέες ιδέες και να μη φοβόμαστε, διότι δεν ρισκάρουμε τίποτα. Κάθε τι νέο μπορεί να οδηγεί τα πράγματα εφόσον το στηρίζει η σοφία του παλαιότερου.

* Σε περιόδους βαθιάς κρίσης, όπως η σημερινή, επαναπροσδιορίζεται ο ρόλος του καλλιτέχνη;

Ο καλλιτέχνης επειδή είναι ένα πρόσωπο αγαπημένο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι στην καθημερινότητά σου. Και κάποια στιγμή ζητάς με κάποιον τρόπο τη γνώμη του. Κανονικά εκείνη την ώρα πρέπει να έχει μια διαύγεια και να μπορεί να δει λίγο πιο μπροστά -κάτι που άλλωστε του επιτρέπει η τέχνη να κάνει. Με την τέχνη αποκτάς αυτό το προνόμιο να βλέπεις μπροστά. Γι’ αυτό και η δημόσια τοποθέτηση του καλλιτέχνη πρέπει να είναι πολύ προσεκτική κι όχι απλά παρορμητική.

* Έχει κάποιο νόημα σήμερα η στράτευση του καλλιτέχνη;

Η στράτευση δεν είναι πια υπόθεση του καλλιτέχνη, είναι υπόθεση ολονών. Διότι εδώ αντιμετωπίζουμε μια παγκόσμια μάχη του καλού με το κακό και πρέπει να είσαι στρατευμένος με το καλό. Η σύγκρουση αυτή των θετικών δυνάμεων με τις αρνητικές είναι τεράστια κι έχω την αίσθηση ότι είναι σε μεγάλη ένταση αυτή τη στιγμή. Κάποιος προσπαθεί να επικρατήσει. Για να ησυχάσει η ψυχή μας, γιατί αυτό που λέμε τώρα μπορεί να σου δημιουργεί τρόμο, να σε κάνει να αναρωτιέσαι, πώς εγώ θα αντισταθώ σ’ αυτό το μαύρο πράγμα», εγώ απλά θέλω να θυμίσω το εξής: Πρέπει να θυμόμαστε πάντα και να έχουμε βαθιά μέσα μας την πίστη και τη γνώση ότι το κακό υπάρχει επειδή υπάρχει το καλό. Δηλαδή ότι η θετική δύναμη είναι πάντα ισχυρότερη. Αν αυτό το ‘χουμε κατά νου, δεν θα μας τρομάζει αυτή η σύγκρουση. Κι εγώ πιστεύω περισσότερο από ποτέ ότι χρειάζεται να συστρατευτούμε όλοι όσοι μπορούμε με το καλό και να το πιστέψουμε βαθιά.

* Υπάρχει χώρος σήμερα για ένα νέο πολιτικό τραγούδι;

Θέλω να γίνω ξεκάθαρη: Για μένα τα πάντα είναι πολιτική. Για μένα πολιτικό τραγούδι είναι ότι ενεργοποιεί τη συνείδηση.

* Διαβλέπετε κάποιον κίνδυνο για το ελληνικό τραγούδι;

Όχι. Είμαι κάθετη. Διαβλέπω κινδύνους για την κοινωνία, το τραγούδι είναι καθρέφτης της κοινωνίας. Αν δω απαισιόδοξα το μέλλον μας, θα δω απαισιόδοξα και το τραγούδι. Εγώ είμαι απ’ αυτούς που θέλουν να βλέπουν με αισιοδοξία τα πράγματα. Γιατί είναι αισιόδοξα τα πράγματα. Και είναι αισιόδοξα γιατί μπαίνει διαρκώς νέο αίμα. Αν δεν υπήρχε αυτή η ανανέωση, τότε θα τα ‘βλεπα σκοτεινά.

* Προς τα πού στρέφεται το τραγούδι πια, όχι μόνο το ελληνικό, αλλά διεθνώς;

Είναι μια μεγάλη κουβέντα. Το τραγούδι πάει όπως σας είπα με την κοινωνία, είναι ένα πράγμα. Είναι μια πολύ άμεση τέχνη το τραγούδι. Γι’ αυτό και έχει τόσο δεσπόζουσα θέση στην τέχνη. Και υπάρχει ένας πολύ σοβαρός ρόλος που έχει να διαδραματίσει. Η αλήθεια, ξέρετε, είναι επωδυνη. Η τέχνη, και μέσα σ’ αυτή και το τραγούδι, είναι ένα μονοπάτι που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην αλήθεια, αλλά με λιγότερο πόνο, χωρίς την οδύνη. Αυτός είναι ο ρόλος της τέχνης, αυτός ήταν πάντα. Διότι τελικά οι κοινωνίες μάς έμαθαν να αποστρεφόμαστε την αλήθεια, και αυτό είναι τραγικό. Θα ‘πρεπε η αλήθεια να μας γεμίζει δύναμη και δημιουργικότητα».

* Η εξουσία του τραγουδιού μπορεί να γίνει πιο επικίνδυνη από την εξουσία;

Επειδή την εξουσία την έχουμε στο μυαλό μας αρνητικά, θα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω έναν άλλον όρο. Εγώ θα μιλήσω για τη δύναμη του τραγουδιού. Είναι μια δύναμη, λοιπόν, που σου προσφέρεται από τον κόσμο ως ένα δώρο γιατί έχεις κάνει καλό στην ψυχή του. Εσύ καλείσαι ως παραλήπτης αυτής της δύναμης να τη χρησιμοποιήσεις όπως πρέπει. Να την επιστρέψεις πίσω για καλό κι όχι να την κρατήσεις για να κάνεις τον μάγκα. Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο, γιατί η ανθρώπινη τάση είναι να κολακευτείς, να ξιπαστείς. Εκείνη τη στιγμή όμως πρέπει να σκεφτείς ότι η δύναμη αυτή δεν είναι δική σου, είναι του λαού, και να πράττεις ανάλογα. Η άσκηση αυτής της δύναμης πρέπει να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Είναι μια άσκηση συνείδησης αυτή.

* Η κρίση, η ανέχεια, η οικονομική ένδεια πώς επηρεάζουν την καλλιτεχνική παραγωγή ως προς την ποσότητα, κυρίως όμως ως προς την ποιότητα;

Αυτό είναι το μεγάλο όπλο της σκοτεινιάς, της απληστίας που αυτή τη στιγμή πάει να σκεπάσει όλο τον πλανήτη. Η σύγχυση, ο αποπροσανατολισμός και η χαμηλού επιπέδου αισθητική. Γι’ αυτό κάθε τι που έχει πραγματική αξία απέχει, από ό,τι βλέπετε, από αυτό το σύστημα διεθνώς. Το σύστημα προσπαθεί να εξαφανίσει την πραγματική έκφραση, προσπαθεί να τη ρουφήξει, προσπαθεί να την εξαγοράσει, να την εντάξει σαν άλλοθι μέσα στο υπόλοιπο σκουπίδι. Ο κόσμος πλέον ξέρει πάρα πολύ καλά τι έχει αξία, και γι’ αυτό απέχει απ’ αυτό το πανηγύρι. Ξέρει ότι οι μονάδες των καλλιτεχνών που απέχουν απ’ αυτό το «πατιρντί» έχουν αξία. Ξέρει ότι, τη στιγμή που το σύστημα προσπαθεί να εξαφανίσει κάθε είδους πραγματική τέχνη, τους ενδυναμώνει περισσότερο. Η απουσία των ανθρώπων που έχουν πραγματικό λόγο ύπαρξης από το σκουπιδαριό των μέσων ενημέρωση, ενδυναμώνει τη συνείδηση. Να επιβραβεύει τις σωστές αποφάσεις του, όποτε αυτές λαμβάνονται».


* Από όσο σας ξέρουμε, αποφεύγετε τις κομματικές ταυτότητες. Τι σας έφερε στο Gazarte, στη συνάντηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους καλλιτέχνες και τους ανθρώπους των γραμμάτων;

Δεν τον ανακάλυψα ξαφνικά τον Αλέξη Τσίπρα. Παρακολουθώ την πορεία του τα τελευταία χρόνια, παρακολουθώ τον αντιπολιτευτικό του λόγο, ένα λόγο με καθαρά επιχειρήματα.

* Σήμερα ψηφίζουμε, αύριο τι περιμένετε ;

Το καλύτερο. Να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Αυτό περιμένω.

Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: