H προοπτική της Ελλάδας στην ΕΕ της νέας δεκαετίας

του Δ.Παπαδημούλη

Στην Ελλάδα η κατακόρυφη πτώση της αξιοπιστίας των κομμάτων ,της πολιτικής και των πολιτικών είναι φυσιολογική συνέπεια της οικονομικής κρίσης και της ολοφάνερης αποτυχίας των κυρίαρχων επιλογών. Η απειλούμενη οικονομική χρεωκοπία αποτελεί και πολιτική χρεωκοπία όσων μας έφεραν ως εδώ. Δυστυχώς, τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο εφαρμογής του μνημονίου, αποδεικνύονται όχι μόνο κραυγαλέα άδικα σε βάρος των ασθενέστερων αλλά και αναποτελεσματικά. Χωρίς την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της ασυλίας των υψηλών εισοδημάτων, χωρίς ένα τερματισμό ή έστω ένα δραστικό περιορισμό της ατιμωρησίας των «ισχυρών», διογκώνεται ο τομέας της διαφθοράς που παράγει όχι μόνο μια ηθική απαξίωση της πολιτικής αλλά και αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα. Όπως αποδεικνύουν κι οι αριθμοί, χωρίς των περιορισμό της ασυλίας των υψηλών εισοδημάτων, χωρίς μέτρα για την ανάπτυξη της οικονομίας και την στήριξη της απασχόλησης, αυτό που απομένει είναι μια σισύφεια προσπάθεια: μια πολιτική που παράγει μεγάλη ύφεση, ανεργία και μείωση των εισοδημάτων στον δημόσια και στον ιδιωτικό τομέα. Με αποτέλεσμα την αύξηση και του χρέους. Η δυναμική του χρέους είναι αρνητική ακόμη και αν εφαρμοστεί η πολιτική του μνημονίου στο 100%, χωρίς αποκλίσεις. Στο τέλος της τριετίας το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα είναι μεγαλύτερο σε σχέση με όταν ξεκίνησε η εφαρμογή του μνημονίου.

Η  Ελλάδα χρειάζεται μια αλλαγή που να οδηγήσει σε ανάπτυξη με κινητοποίηση και δημόσιων και ιδιωτικών πόρων, περιστολή δαπανών, όχι των  παραγωγικών, αλλά των πελατειακών και των κομματικών. Όταν μια οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, η ανεργία καλπάζει, οι δημόσιες επενδυτικές δαπάνες περικόπτονται δραστικά και οι κοινοτικοί πόροι δεν απορροφούνται με τρόπο που να πιάνουν τρόπο τα λεφτά, συντελείται έγκλημα εις βάρος των επερχόμενων γενεών.

Θα χρειαστούν μεγάλες αλλαγές, πολλά χρόνια προσπαθειών και  νέα ηγεσία για να επουλωθούν οι πληγές ,να μπει η χώρα σε ένα δρόμο ανάπτυξης ,κοινωνικής προκοπής και δίκαιης κατανομής του πλούτου. Αν δεν σαρωθεί αυτό το πολιτικό σύστημα, οι επιλογές ,οι νοοτροπίες και τα πρόσωπα που μας έφεραν έως εδώ, η Ελλάδα και κυρίως ο Ελληνικός λαός θα υποφέρει. Αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός αξίζουν μια καλύτερη τύχη. Όσοι πολίτες  ή πολιτικοί το πιστεύουν, οφείλουν να το «παλέψουν». Όχι να εκτονώνονται βρίζοντας από τον καναπέ.

Ωστόσο, η λύση για Ελλάδα δεν θα είναι προϊόν μόνο των εντός συνόρων ρηξικέλευθων τομών. Η  έξοδος της χώρας μας από την κρίση είναι συνάρτηση του μοντέλου ανάπτυξης που θα διαμορφωθεί σε επίπεδο Ευρωζώνης και ΕΕ. Βρισκόμαστε μπροστά στην αποτυχία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου και την εξάντληση του σημερινού διακυβερνητικού μοντέλου στην οικοδόμηση της ευρωπαϊκής προοπτικής. Απαιτούνται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο ριζικές αλλαγές. Τα αντανακλαστικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης δοκιμάστηκαν και αποδείχθηκαν εξαιρετικά ανεπαρκή. Το ευρώ εκδόθηκε  πάνω σε μια οικονομική και νομισματική ενοποίηση (ΟΝΕ) όπου το «ο» δεν υπήρχε. Ο δογματικός νεοφιλελευθερισμός της κ. Μέρκελ και των συμμάχων της πρέπει να ηττηθεί διότι υπονομεύει κάθε προοπτική Ευρωπαϊκής ενοποίησης και ανάκαμψης. Αυτό που χρειάζεται είναι μια δραστική δέσμη μέτρων που να περιλαμβάνει και το ευρωομόλογο αλλά να μην εξαντλείται σ αυτό. Πρέπει η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα να αλλάξει δραστικά ρόλο και αρμοδιότητες και να αποκτήσει την ισχύ που έχει η Αμερικάνικη ή η Κινεζική κεντρική τράπεζα. Να μπορεί να αγοράζει χρέος, να εκδίδει νόμισμα, να έχει ισχυρό ρόλο στον έλεγχο και στην διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών αγορών. Πρέπει να προχωρήσουμε στην έκδοση ευρωομολόγου είτε για επενδυτικά προγράμματα πανευρωπαϊκής κλίμακας που θα στηρίζουν την ανάπτυξη και την απασχόληση, είτε για να αγοραστεί ένα μέρος τουλάχιστον από το χρέος των υπερχρεωμένων κρατών και φυσικά να αυξηθεί ο κοινοτικός προϋπολογισμός έτσι ώστε να στηριχθούν προγράμματα και επενδυτικά και αναδιανομής.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να προχωρήσει ταχύτερα στην πολιτική της θωράκιση έναντι των ανεξέλεγκτων μηχανισμών της αγοράς δρώντας υπέρ των πολιτών, του περιβάλλοντος και του κοινωνικού κράτους.

Η επιστροφή της Ελλάδας σε τροχιά ανάπτυξης εξαρτάται από την καταπολέμηση των χρόνιων ελληνικών παθογενειών αλλά και την ουσιαστική πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης.

 

*ο Δ. Παπαδημούλης είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Περιφέρεια της Αθήνας, μέλος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου και πρώην ευρωβουλευτής (2004-2009)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: